Burgemeester Roel Cazemier in het raadhuis van Schoonhoven
Burgemeester Roel Cazemier in het raadhuis van Schoonhoven (Foto: www.AtelierAmbrosius)

'Allemaal trots op de Krimpenerwaard'

Krimpenerwaard - Roel Cazemier wilde van jongs af aan burgemeester worden. Lees in dit persoonlijke portret over deze man uit het noorden van het land, die van gemeente Krimpenerwaard een geheel wil maken. Burgemeester Cazemier: "We zijn allemaal trots op de Krimpenerwaard. De grootste uitdaging is het gebied authentiek te houden maar ook een thuis te blijven bieden aan jongeren. De Krimpenerwaard moet vooral geen krimpgemeente worden!"

Door Loes Ambrosius

Zijn vader was gemeentesecretaris in Barradeel. Het gezin verhuisde regelmatig vanwege diens carrière. Roel Cazemier herinnert zich goed dat ze naar Menaldum verhuisden, in de eerste nieuwbouwwijk daar. "We waren met vier kinderen thuis. Onze tafelgesprekken gingen altijd over gemeentelijke raadsvergaderingen. In de bewogen jaren '70 volgde ik nachtenlang politieke debatten op televisie; van kabinet-Den Uyl tot kabinet-Van Agt-Wiegel."

Cazemier studeerde publiekrecht met de ambitie om burgemeester te worden en werd communicatiemedewerker bij de commissaris van de koningin Hans Wiegel. "Ik schreef conceptbrieven, toespraken, bereidde werkbezoeken voor. Een goede leerschool, waarin ik opklom tot coördinator openbare orde en veiligheid."

Potvissen

Cazemier werd op tweeëndertigjarige leeftijd benoemd tot 'jongste' burgemeester van Nederland in het Drentse Ruinerwold. Een kleine gemeente met 3600 inwoners. Hierna verhuisde het inmiddels jonge gezin voor zes jaar naar Ameland: "Een fantastische tijd, speciaal voor de kinderen Anne en Friso, om op te groeien in een huis middenin de duinen."

"De bergen zijn hoog en de keizer is ver", typeert Cazemier het leven op het eiland. "Als de laatste boot weg is ben je 'onder elkaar,' en dat is het speciale eilander-gevoel. Zo spoelden er in 1997 vier potvissen aan. Ik weet nog dat ik uitkeek naar een weekend met 'helemaal niks te doen' toen het telefoontje kwam. We regelden een jeep en tuften naar het strand. Daar kregen we hulp van Staatsbosbeheer en de brandweer met een bouwkeet, een trekker en een vrachtwagentje. Mensen van het eiland stroomden toe om te helpen, waaronder oude walvisvaarders die weer een keer hun kromme walvismes in de blubber konden steken.Weliswaar onder vreselijke omstandigheden, want de dieren bedorven algauw."

Hierna kwam een burgemeesterspost vrij in Dongeradeel. In economisch opzicht het tegenovergestelde van het Waddeneiland waar altijd werk was en de toeristenstroom eerder ingetoomd moest worden dan gestimuleerd. Op 11 april 2001 brak hier de mond-en-klauwzeer uit. Het gebied moest onmiddellijk worden afgesloten, het vee geruimd. Het was een koud voorjaar, de sneeuw sloeg recht naar beneden en bracht een grauwe sluier van ellende over de streek. De boeren waren bang en wanhopig.

Omroep

"Hierna kreeg ik een baan als directeur van Omrop Fryslân. Maar ik was niet de man van harde cijfers. Meer dan dat hield ik van de de breedte van het burgemeesterschap. Je ontmoet elk uur weer een ander mens en draagt de verantwoording voor je beslissingen."

Na zes jaar in Dinkelland volgde een benoeming in de gemeente Krimpenerwaard: De uitdaging is om van de nieuwe gemeente één geheel te maken. Cazemier: "Feit is dat het gebied geografisch al een geheel is en de maatschappelijke eenwording al lang op gang is gekomen. Het is daarbij verrassend te zien hoeveel maatschappelijke initiatieven er zijn."