Gegarandeerd een volle tank in een schone truck als je met Flavia op safari gaat. Zij krijgt alles voor elkaar.
Gegarandeerd een volle tank in een schone truck als je met Flavia op safari gaat. Zij krijgt alles voor elkaar. (Foto: www.AtelierAmbrosius.nl)

Kleurrijk Krimpenerwaard: Flavia Anek Onen organiseert reizen naar Oeganda

Het volkslied van Oeganda geldt als het kortste ter wereld en wordt daarom meestal twee keer achter elkaar gezongen. Flavia Anek Onen is al net zo kort over de regering en president van haar geboorteland: ze vullen enkel hun zakken en die van hun familie.

Loes Ambrosius

Schoonhoven - Flavia is scherp en heeft een humoristische manier van vertellen in bloemrijk Engels. Aan de oostelijke oever van het Victoriameer ligt in Oeganda de stad Jijnja waar ze geboren en getogen is. Hier ligt haar hart en loopt haar mond van over.

Net als de Nijl die hier ontspringt en 6000 kilometer verder in de Middellandse Zee stroomt. "In het traag deinende water van het meer zie je de op een na grootste rivier van de wereld ontstaan in een versnelling van de stroom richting de Nijl."

Flavia vertelt: "Mijn ouders komen uit de streek Gulu in het noorden; daar zijn ze intelligent en intellectueel, met een hoogstaande moraal. Dat geeft ze echter geen enkel voorrecht in Jjinja, waar hoge functies en aantrekkelijke banen voorbehouden zijn aan degenen die kruiwagens hebben of flinke sommen geld neertellen.

"Mijn vader had twee vrouwen, zoals in Oeganda algemeen gebruikelijk is. De man is het hoofd van het gezin en zijn wil is wet; je hebt hem te respecteren, zonder twijfel of twist. Mijn vader verbleef beurtelings een week in het ene, dan weer in het andere gezin.

"Mijn moeder Gertrud heeft vier dochters en één zoon. Concy, mijn stiefmoeder, heeft vier zonen en een dochter. Het doet zeer om haar stiefmoeder te moeten noemen, maar zij stookte na de begrafenis van onze vader haar dochter Barbara op om niet meer met ons te praten.

"Terwijl we juist zo goed met elkaar overweg konden; we droegen zelfs dezelfde kleren, alleen in een andere kleur. We vierden alle feestdagen gezamenlijk. We hadden zo'n fijne jeugd!

"Hoe de vork in de steel zat kwam aan het licht toen mijn vader overleed. Ik was toen zestien. Tijdens de uitvaart heb ik Concy nog geholpen met het verzorgen van de boeketten. Mijn ooms regelden zowel de begrafenis als de erfenis. Uiteindelijk ging al zijn spaargeld naar Concy, zij had immers de meeste zoons.

"In Oeganda tellen alleen jongens, zij mogen dan ook studeren. Oeganda staat bekend om de homohaat en meisjes zijn 'just a waste of time'. Toen ik in Nederland arriveerde, nam een van de ooms contact met me op. Ik ben er niet op ingegaan, waarom zou ik? Ik had niets van ze te verwachten!

"Door die hele geschiedenis ben ik niet zo geduldig en gedwee, en ook is er voor mij geen enkele aanleiding om in een traditionele relatie te stappen. Ik stel mijn eigen doelen en zorg dat ik die op eigen kracht bereik."

Luipaarden en olifanten

Haar Hollandse Hans is anders, ze leerde hem twaalf jaar geleden kennen en ze heeft tot haar verbazing nooit onenigheid met hem gehad. "Is dat gek? Hij haalt het het beste in me naar boven. Ik volg een opleiding in vrije tijd en toerisme en was in de veronderstelling dat ik dan als kamermeisje bedden zou moeten afhalen. Daar voelde ik helemaal niets voor!

"Maar Hans liet me inzien wat ik met die opleiding kan. Het houdt nogal wat in: een reisorganisatie runnen, reizen organiseren, airport pickups en transfers regelen, op noodgevallen anticiperen, kamers boeken, onderhandelen over excursies." En dat is precies wat Flavia nu doet. Ze ontpopte zich als een volwaardig en vooral betrouwbaar reisorganisator.

"Ik draag er persoonlijk zorg voor dat de chauffeurs niet alleen op de juiste dag maar ook exact op de afgesproken tijd op afgesproken plaats is. Ik garandeer dat we met een volle tank benzine in een schone truck op safari gaan. Op zoek naar leeuwen, luipaarden, olifanten, giraffen en krokodillen. We bezoeken de Victoria watervallen en gaan vissen."

Twee stoplichten

Deze goed georganiseerde dame vindt Nederland overgeorganiseerd. "Jinja is de tweede stad van Oeganda. Kampala, de hoofdstad heeft twee stoplichten en Jinja … geen een. Dat komt goed uit, want iedereen bestuurt hier een voertuig naar believen.

"Men zou niet weten of je voor een groen stoplicht moest stoppen of doorrijden. Van het verschil tussen links en rechts rijden of voorrang verlenen heeft nog geen mens gehoord. Je in dat verkeer begeven? Spring liever achterop een taxibrommertje. Of ga langs de weg staan en wuif als er een bus aankomt in de hoop dat hij voor je stopt en jouw richting uitgaat.

Wij hebben geen koelkast nodig, dat is zonde van de elektriciteit. Hoe durven de vishandelaren hier bedorven talapia voor vers te aan te prijzen!?" Flavia trekt er haar neus voor op. "Als ik vis wil hebben loop ik naar de haven en kies wat er vers uit de Nijl is binnengebracht.

Ik mis onze overvloed aan groente en fruit. En het Hollandse 'eet je bord leeg' betekent voor ons dat je een slechte gastvrouw bent. Waardeloze groenten of onkruid als bitterleaf, guavebladeren en soursop fruit worden hier heel duur als delicatesse verkocht."

Ze laat me tamarinde proeven en een pakje bananenmeel zien. Ze moet er zuinig mee zijn, de KLM heeft het bagagevervoer in prijs verhoogd. "Ik had graag fruit geïmporteerd, maar jullie zouden onze ananassen en avocado's zo groot als een voetbal niet eens op krijgen."

Loes Ambrosius schrijft een serie portretten van multiculturele vrouwen. Meedoen? Bel 06-18257903. Kijk ook op Facebook en op:

KleurrijkKrimpenerwaard.nl

Meer berichten