Foto:

Column Mariëlle van der Lee: Sinterklaas

  Column

Krimpen aan den IJssel - Dit is de column van Mariëlle van der Lee in de krant van deze week (editie Krimpen).

Wit of bruin? Twijfelend kijk ik naar de twee verpakkingen van chocoladeletters die op mijn schoot liggen. Ik besluit ze allebei maar open te maken. Ze zijn toch zo op. De goedheiligman is al even in ons land. Het zijn spannende tijden, vooral voor de kinderen, hoewel de goedzak het natuurlijk allemaal niet verkeerd bedoelt. Er zit geen greintje kwaad in die man. Ook niet in zijn werknemers, trouwens. Helaas wel in heel veel andere mensen.

Toch sneu voor die man, dat hij op zijn oude dag nog zoveel zorgen heeft.

Maar bij mij is Sint met zijn Pieten van harte welkom. Een enkele keer krijg ik ook nog weleens wat in mijn schoen. Vorig jaar bijvoorbeeld, toen kreeg ik mijn voornaam in chocoladeletters. Het lag uitgespreid in de gang, want ik mag dan veel schoenen hebben: het paste niet. Je naam in chocoladeletters lijkt natuurlijk ideaal met zo'n lange naam als de mijne. Maar de Sint weet ook dat het niet zo gezond voor mij is. En hij weet ook dat ik er niet af kan blijven als het eenmaal in huis is. Niet van de pure M, niet van de witte A en ook niet van de melk-RIELLE. Zeker niet als hij ze op het juiste moment van de maand bezorgt. Als vrouw heb je er soms namelijk extra veel trek in. Althans, ik wel. Of ik nu extra beweeg om mijn lijf tegemoet te komen na al die suiker? Nee. Veel te koud buiten. De enige sport die ik in december wel zou willen uitoefenen is dakrijden. Op een wit paard. Om de Sint te helpen pakjes te bezorgen. Dat lijkt me grandioos. Want mensen blij maken is fijn, al is het feest verder wel vrij materialistisch. Extra werk zou ik niet erg vinden, dat levert extra geld op en dus kan ik mezelf op nog meer lekkers trakteren. Misschien zoekt de Sint nog wel een hulpje. Maar of ik geschikt zou zijn? Ik ben een koukleum, heb een slechte conditie...en ben hartstikke wit.

Meer berichten




Shopbox