Foto:

Column Mariëlle van der Lee: Honderd jaar

  Column

Krimpen aan den IJssel - Zonde. Echt zonde. 'De gemeente wil niet langer het initiatief van Werkgroep Steenbreek ondersteunen', lees ik. De laatste actie deden ze aan de Stad en Landschap. Een brede, saaie stoep waar flink wat tegels weggehaald zijn en waar nu plantjes en twee mooie bomen voor in de plaats zijn gekomen. Ik zag dolgelukkige insectjes er omheen fladderen. En dat is zo nodig.

Zo nodig voor mijn positieve toekomstbeeld

Vindt de gemeente dat niet belangrijk? Ik zou het graag willen overnemen, maar ik kan ook niet alles. Ik zou het graag willen financieren, maar zo rijk ben ik niet. Ik zou het graag willen, dat Werkgroep Steenbreek wel kon blijven. Dat ze juist aan alle kanten gesteund werden en hun goede acties kunnen blijven uitvoeren. Nu de woningnood steeds hoger wordt, wordt er alleen maar meer groen ingeleverd. Ik vraag me af hoe de wereld er over honderd jaar uitziet als het zo doorgaat. Helemaal vol met flats? Nergens meer ruimte voor een boom? Nergens meer insecten? En nog erger: nergens meer egels? Ondertussen komen stormen als Ciara en Dennis en die blazen al het afval wat wij op straat laten slingeren zo de berm in. Uiteindelijk de zee in. Uiteindelijk de vissen in, ons eten in. Dat eten we dan over honderd jaar op ons flatje. Als we niet weggewaaid zijn tenminste. Ik had voor de zekerheid de losse spullen uit mijn tuin opgeborgen in mijn schuur. Het tuinhek paste daar natuurlijk niet in, al staat het wat wankel. Hij bleef wel staan, maar de tuindeur had een ander idee. Die is op de een of andere manier de andere kant op open gegaan en kwam klem te zitten. Het hout is verrot, maar ik wil er liever niet teveel in investeren. Want ja, over honderd jaar woon ik toch op een flatje. Zonder groene tuin.

Ik hoop maar op een goed alternatief.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden